Tajemnica sukcesu

Rzeczy proste do wyjaśnienia, łatwe do ogarnięcia umysłem, mają małą wartość. Jedynym sposobem na zrobienie na nich biznesu jest masowa produkcja i efektywne procesy produkcyjne. Aby zarobić na śrubach lub zapałkach, musisz mieć specjalistyczny zakład produkcyjny. Wówczas koszt wytworzenia pojedynczej sztuki jest tak mały, że marża, którą dokładasz, nikomu nie „boli”.

W miejscowości Lucheng w prowincji Zhejiang produkuje się 80% sprzedawanych na świecie zapalniczek jednorazowych. Ten przedmiot masowego użytku, kosztujący w kiosku w Europie 1,5 euro, wytwarza się tam za 10 eurocentów. Składa się z około 20 części (korpusu, zaworków i sprężyn), wszystko to produkowane jest na powierzchni kilku kilometrów kwadratowych. Utylizacja fabryk sięga 90%, czyli wliczając planowe remonty i przestoje, na nowy rok fabryka działa ciągle 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.

Niejeden producent ze Stanów czy Europy może pozazdrościć efektywności. Co więcej, nikomu nie opłaca się konkurować (pomimo że w Chinach powstają inne tego typu miejsca), bo szansa na sukces jest bardzo mała. Wbrew pozorom podobnie jest z bardzo zaawansowaną technologią produkcji chipów.

Przedmioty codziennego użytku zajmują nam, konsumentom, bardzo mało codziennej atencji. Albo ufamy marce i kupujemy z przyzwyczajenia produkty odpowiadającej nam jakości i cenie, albo wybieramy selektywnie produkty, w które inwestujemy (nowy telewizor lub agregat prądotwórczy). Drobne produkty mają dla nas jedynie cechy użytkowe. Są tak tanie, że nie interesuje nas źródło pochodzenia, a nawet skład. Oczywiście, etyczna debata o sposobie produkcji (zanieczyszczenia) czy formie (zatrudnianie dzieci) wybrzmiewa od czasu do czasu, ale w konsekwencji ma mały lub żaden wpływ na nasze wybory. Smutne, ale prawdziwe.

Na drugim końcu łańcucha znajdują się produkty bardzo innowacyjne, technologiczne nowinki, na marketing których firmy przeznaczają miliardy dolarów. W tym przypadku posiadanie takiego przedmiotu wiąże się z mocą, okazaniem statusu społecznego czy przynależności do określonej frakcji.

Odbyłem kiedyś pogawędkę z miliarderem. Takim, który na koncie osobistym ma roczne dochody średniej wielkości miasta w Polsce. Zdradził mi sekret sukcesu dużego biznesu. W wielkim skrócie sprowadza się on do następującej proporcji posiadanych zasobów produkcyjnych: 60 procent to produkcja dóbr, które są white label. Czyli mają swoją markę, ale dla zapewnienia pełnej utylizacji linii produkcyjnych, komponenty sprzedawane są bez marki dla firm trzecich. 30 procent to bardziej zaawansowane produkty, które mają swoje stałe miejsce na półkach sklepów i które trzeba promować. 10 procent to produkty, z których jest dumny i które pokazuje znajomym. Te zazwyczaj generują straty. Oto cała tajemnica sukcesu.

Wielu z liderów czy przedsiębiorców potrzebuje pokazać produkt lub usługę – tą wyjątkową. Nic w tym dziwnego, bo po prostu jesteśmy tylko ludźmi i mamy zwierzęcy instynkt godowy. Mamy potrzebę pochwalenia się i bycia docenionym. Wiele firm rodzinnych, w drugim czy trzecim pokoleniu, inwestuje w drugą lub trzecią kategorię, o której pisałem. Chcą być kojarzeni nie ze swoją podstawową produkcją, lecz z czymś wyjątkowym. I wielu z nich się to udaje. Ale jedynie, gdy wybory te są świadome i nazwane.

Tak jest też z transformacją cyfrową. Wiele firm jej nie potrzebuje lub nie potrzebuje w zakresie pełnym. Ale potrzebuje poczucia bycia na czasie. I jeżeli mają dobrego doradcę, który podpowie, „jak dużo jest wystarczające”, to im się udaje.

Zdjęcie zrobione na Wyspie Wielkanocnej. To już drugie w serii blogów. Każdy bogaty mieszkaniec wyspy miał potrzebę „zainwestowania” w swojego Moai. Nie każdego było stać.

Dedykuję to zdjęcie wszystkim liderom, którzy stoją przed wyborem drogi wielkiej zmiany technologicznej dla swoich przedsiębiorstw. Abyście wybrali mądrze.